Banden die niet in balans zijn veroorzaken trillingen in de auto bij bepaalde snelheden. Dit kan leiden tot voortijdige, onregelmatige bandenslijtage en tevens onnodige slijtage aan de ophanging van de auto. De balans van banden moet worden gecontroleerd zodra zich trillingen voordoen.

De beste manier om het begrip balanceren uit te leggen is door te beginnen met uit te leggen wat een gebrek aan balans is. Als een band op een wiel wordt gemonteerd, worden twee licht imperfecte onderdelen samengevoegd tot een eenheid. De kans dat deze eenheid een exacte gewichtsverdeling heeft in zowel de omtrek als in de breedte is vrijwel onmogelijk.

Normaliter heeft een band/wielcombinatie twee soorten onbalans: Statische onbalans en dynamische onbalans. Aangezien een band/wielcombinatie praktisch altijd allebei de soorten onbalans heeft, is dynamisch balanceren nodig om een gelijkmatige gewichtsverdeling te krijgen.
- Statische onbalans: Ontstaat als er een zware of lichte plek in de band zit. In dat geval rolt de band niet gelijkmatig en de band/wielcombinatie ondergaat een op-en neergaande beweging.
- Dynamische onbalans: Ontstaat als er ongelijk gewicht is aan één of beide kanten van de middellijn van de band/wielcombinatie. Dynamische onbalans kan een waggel-effect of wielslingering veroorzaken.

Om de band/wielcombinatie te balanceren, monteert de monteur hem op een balanceermachine en laat hem draaien om plaats en gewicht van de zwaardere plekken in de combinatie vast te stellen. Het balanceersysteem geeft dan voor de monteur aan waar de tegengewichten moeten worden aangebracht op de velg en hoe zwaar die moeten zijn.